ÇALIŞ DEDİKÇE ŞERİAT, ÇALIŞMADIN DURDUN…..

 

VAİZ KÜRSÜDE ^[i]

…………

O ihtişamı elinden niçin bıraktın da,

Bugün yatıp duruyorsun ayaklar altında ?

“ Kadermiş “ Öyle mi ? Haşa, bu söz değil doğru :

Belanı istedin, Allah da verdi… doğrusu bu.

Talep nasılsa, tabii, netice öyle çıkar,

Meşiyyetin^[ii] sana zulmetmek ihitmali mi var ?

“ Çalış “ dedikçe şeriat, çalışmadın, durdun,

Onun hesabına bir çok hurafe uydurdun !

Sonunda bir de “ tevekkül “ sokup araya,

Zavallı dini çevirdin onunla maskaraya !

Bırak çalışmayı, emret oturduğun yerden,

Yorulma, öyle ya, Mevla ecir-i hasın iken !^[iii]

Yazıp sabahleyin evden çıkarken işlerini,

Birer birer oku tekmil edince defterini;

Bütün o işleri rabbim görür; vazifesidir…

Yükün hafifledi… Sen şimdi doğru kahveye gir !

Çoluk çocuk sürünürmüş sonunda aç kalarak…

Hüda vekil-i umurun değil mi ? ^[iv] Keyfine bak !

Onun hazine-i in’amı ^[v] kendi veznendir !

Havale et ne kadar masrafın olursa … Verir !

Silahını kullanan Allah, hududu bekleyen O;

Levazım bitivermiş, değil mi ? Ekleyen O !

Çekip kumandası altına ordu ordu melek,

Senin hesabına küffarı hak-sar^[vi] edecek !

Başın sıkıldı mı, kafi senin nazlı sesin :

“ Yetiş “ de, kendisi gelsin, ya Hızır’ı göndersin !

Evinde hastalanan varsa, borcudur: bakacak ;

Şifa hazinesi derhal oluk oluk akacak.

Demek ki : her şeyin Allah… Yanaşman, ırgadın o;

Çoluk çocuk O’na ait; lalan, bacın, dadın O;

Vekil-i harcın ^[vii] O; müdür-ü veznen O;

Alış seninse de, mesul olan verişten O;

Denizde cenk olacakmış… Gemin O, kaptanın O;

Ya ordu lazım imiş… Askerin, kumandanın O;

Köyün yasakçısı; şehrin de baş muhassılı ^[viii] O;

Tabib-i aile ^[ix], eczacı… Hepsi hasılı o,

Ya sen nesin ? Mütevekkil ^[x]! Yutulmaz artık bu !

Biraz da saygı gerektir… Ne saygısızlık bu !

Hüda’yı kendine kul yaptı, kendi oldu Hüda; ^[xi]

Utanmadan da tevekkül diyor bu cür’ete… Ha ?

…………

Yorumsuz, anlayana ! ….

 

[i]Safahat Dördüncü Kitap , Fatih Kürsüsünde

[ii] Meşiyyet; irade, burada İlahi İrade, Allah

[iii] Ecir-i has, yanında çalışan sadık gündelikçi.

[iv] Allah bütün işlerin için vekilin değil mi?

[v] Allah’ın iyilik hazinesi. İn’am Osmanlı’da yeniçerilerin maaş zamları için de kullanılırdı.

[vi] Yerle bir edecek.

[vii] Harcamaları yapan yetkili.

[viii] Muhassıl , Tanzimattan önce : Vergi tahsildarı. Sonra devlet dairesinde mutasarrıftan küçük bir makam.

[ix] Aile doktoru.

[x] Kadere boyun eğen. Tevekkül eden.

[xi] Allah’ın meziyetlerine sahip.